ป่าสงวนแห่งชาติ คืออะไร และมีประวัติความเป็นมาอย่างไร

ป่าสงวนแห่งชาติ คือ ป่าที่ได้รับการกำหนดให้เป็นป่าสงวนตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองผืนป่า พ.ศ.2507 โดยได้รับการประกาศว่าเป็นป่าสงวนและป่าคุ้มครอง หรือ ป่าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ได้ทำการออกกฎของกระทรวงขึ้นให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติ โดยมีการวิเคราะห์ถึงความจำเป็นเพื่อรักษาสภาพผืนป่า และทรัพยากรธรรมชาติต่าง ๆ ซึ่งจะมีการวางแผนที่ ระบุแนวของเขตป่าสงวนแห่งชาติ หลังจากนั้นจะมีการติดประกาศที่อำเภอ กิ่งอำเภอและหมู่บ้านโดยรอบ เพื่อให้ประชาชนในพื้นที่ได้ทราบทั่วกัน

ป่าที่จะถูกประกาศเป็นพื้นที่สงวนแห่งชาติได้นั้น ป่าจะต้องไม่ตั้งอยู่บนที่ดินของภาคเอกชนที่ถือครองสิทธิอยู่แล้ว ก่อนที่จะมีการประกาศว่าเป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นพื้นที่ที่รกร้าง ว่างเปล่า หรือเป็นพื้นที่ที่ถูกครอบครองโดยภาครัฐ

โดยความเป็นมาของป่าสงวนแห่งชาติเกิดจากที่ทางรัฐบาลมีนโยบายที่จะช่วยเหลือราษฎร ที่มีความจำเป็นในการที่จะประครองชีพให้สามารถเข้าไปอยู่กินทำกินในป่าสงวนแห่งชาติได้ มีที่อยู่เป็นหลักเป็นแหล่งและไม่เดือดร้อน จึงมีการแก้ไขกฎหมายเพื่อให้ทางราชการมีสิทธิ์ในการอนุญาติให้ราษฎรเข้าไปอยู่อาศัยในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติได้  โดยมีทั้งในระยะสั้นและระยะยาว ในระยะสั้นสำหรับผู้ขอเข้าไปอยู่ชั่วคราวเพราะความจำเป็น อนุญาตให้คราวละไม่เกิน 5 ปี นอกจากนี้ยังมีการแก้ไขกฎบัญญัติอื่น ๆอีก เพื่อให้เหมาะกับสภาพของความเป็นจริง และสะดวกต่อการปฏิบัติงานของทางราชการ หากมีการบุกรุก หรือทำลายป่าสงวนแห่งชาติ จะต้องโทษจำคุกตั้งแต่ 6 เดือนถึง 5 ปี และปรับตั้งแต่ 5,000 – 50,000 บาท